blogaki

Καλά δεν είμαστε κι εδώ;

2008-05-20T00:12:00.006+03:00

Τελικά όντως έγινα 28! Μπήκα στο προφίλ μου και το είδα με τα μάτια μου! Το λέει ξεκάθαρα: Γυναίκα, ετών 28, Μαϊμού! Δεν μου έλειπε που έγινα 28, με λέει και μαϊμού!!Εντάξει, δεν είναι δα και το τέλος του κόσμου, αλλά να, είναι που τα βάζω λίγο κάτω και βλέπω πόσο αλλάζει μέρα με τη μέρα η ζωή μου και όλων των άλλων γύρω μου και ψιλοχαζεύω (αυτό το τελευταίο με μεγάλη ευκολία).Σαν χτες τις

28! Να τ'αφήσω;;

2008-02-21T23:13:00.004+02:00

Τα ρούχα είναι απλωμένα στον καναπέ και τις καρέκλες και με κοιτάζουν με μίσος!!"Τόσο καιρό έκανες ρε blogaki να γράψεις μια λέξη και τώρα που περιμένουμε να μπούμε στη βαλίτσα σου ήρθε η έμπνευση;;;"Τώρα μου ήρθε, ναι!"Ετοιμάζω ταξίδι μοναχάάάάάά για πάρτη σου... και για άλλους 7!".Εννέα νοματαίοι θα είμαστε αύριο στο αεροπλανάκι που θα μας πάει στη Βιέννη. Και μιας και θα είμαστε εκεί θα

Κάτι κατάλαβες λάθος!!!

2007-12-12T22:50:00.000+02:00

Νομίζω ότι πρόκειται περί παρανοήσεως κύριος!! Όταν έλεγα να αλλάξει κάτι επιτέλους στη ζωή μου δεν εννοούσα ΚΑΘΟΛΟΥ αυτό!!!! Γιατί που ακούστηκε κοτζαμάν μισό μέτρο μπλογκάκι να κάθεται ξάπλα και ακούνητη εδώ και 15 μέρες;; Και μαστουρωμένη! (για όσους αντιμετωπίζουν πρόβλημα αϋπνίας συνιστώ ανεπιφύλακτα τα μυοχαλαρωτικά Sirdalud! Στο μισάωρο επάνω χάνεις επαφή!)Η μέση μου με πρόδωσε (στο άνθος

Ξέρω τι έκανες την προηγούμενη εβδομάδα!

2007-11-19T16:42:00.000+02:00

Όλες οι Δευτέρες ίδιες κι απαράλλαχτες.Τα ξυπνητήρια χτυπάνε ανελέητα. Μια το δικό μου, μια το δικό του. Το κλείνω βιαστικά και μένω ακίνητη. Προσπαθώ να αφουγκραστώ αν κάνει κίνηση να σηκωθεί. Μπα! Άλλαξε πλευρό. Μάλλον πρέπει να σηκωθώ. Ή μήπως να χουζουρέψω άλλα 5 λεπτάκια;;Αυτό το σκηνικό συνεχίζεται για περίπου 30 λεπτά.Και μετά κάποιος από τους δύο σαλεύει, συνήθως εκείνος ευτυχώς, και

Η φυλή των ανθρώπων.

2007-10-08T14:46:00.000+03:00

Τι διαφορά έχει αυτό από αυτό ;;;; Το πρώτο το θεωρούμε πρωτόγονο, άγριο.Το δεύτερο δείγμα προβληματικής παιδικής ηλικίας, κατάχρησης ψυχοτρόπων ουσιών ή απλώς σημάδι κακογουστιάς.Στην ουσία και τα δύο έχουν μια συμβολική διάσταση, είναι μέρος ενός τελετουργικού που κάνει τον φέροντα τα καρφιά και τις πινέζες μέλος μιας ομάδας, κοινωνό ενός τρόπου ζωής αλλά και δείγμα ότι ο άνθρωπος είχε πάντοτε

Aha You wanted More

2007-10-02T12:59:00.001+03:00

Hey! Teacher!!

2007-09-24T14:56:00.000+03:00

«Γιατί παιδί μου δεν κάθεσαι να τελειώσεις τα μαθήματά σου;;», ούρλιαζε κάθε τρεις και λίγο η μητέρα.«Μισό! Δεν βρίσκω το τυχερό μου μολύβι!», απαντούσε με υφάκι η μικρή και μόλις γύρναγε η μαμά της την πλάτη, έβγαζε και περιπαιχτικά τη γλώσσα.«Θα το σκοτώσω αυτό το παιδί! Αν το’ χα πάρει χαμπάρι θα το είχα ρίξει αλλά βλέπεις μέχρι τον πέμπτο μήνα είχα περίοδο κανονικά! Και να’μαι τώρα στα 57 να

Μια απ'τα ίδια!

2007-09-19T15:10:00.000+03:00

Γκντουπ! Αυτό ήταν το κεφάλι μου στον τοίχο.Αυτή τη στιγμή αντί να γράφω ποστ θα έπρεπε να έχω χωθεί ως τα μπούνια στο internet και να ψάχνω για δουλειά.Έχω σιχαθεί τη δουλειά μου, τους συναδέλφους και το αφεντικό μου.Και γι’ αυτό το λόγο μεμψιμοιρώ ακατάπαυστα. Και κουράζω τους γύρω μου. Και αποφασίζω να μην ξαναμιλήσω για το θέμα. Κι έρχομαι και μπουκώνω και κοιτάω το κενό σα το ζαβό. Και

All you need is love..

2007-09-11T13:19:00.000+03:00

Κανονικά ο γάμος των ονείρων μου θα’ πρεπε να ήταν ο δικός μου.Με πρόλαβε όμως μια από τις πιο αγαπημένες μου φίλες.Και μα την αλήθεια μου, πολύ το χάρηκα!Προσκλητήρια δεν είχε. «Σημείωσέ το ρε μαλάκα, αφού σου λέω, στις 9 Σεπτέμβρη».Νυφικό δεν είχε. Ένα απλό λευκό φορεματάκι ήταν ό,τι έπρεπε.Κομμώτρια δεν είχε. «Λέω να βάλω αφρό στα μαλλιά μου, εσύ τι λες;»Μακιγιέζ δεν είχε. «Μήπως έφερε καμιά

Κατά που μουτζώνουμε ρε παιδιά;;

2007-08-31T15:03:00.000+03:00

Ένα κοροϊδευτικό γελάκι μου φεύγει όταν αναλογίζομαι πώς θα διηγούνται την ιστορία μας σε μερικές δεκαετίες.Σαν αυτό που μου έφευγε όταν άκουγα για παράδειγμα ότι κατά τη διάρκεια της επανάστασης του ’21 οι Έλληνες έμπλεκαν κάθε τρεις και λίγο σε εμφύλιους.Εδώ ο κόσμος καίγεται και το *νί χτενίζεται με λίγα λόγια. Αυτή ήταν πάντοτε η ιστορία του τόπου μας.Ενός τόπου που ακόμα και απέναντι στην

Grief...

2007-08-27T09:48:00.001+03:00

Σχλατς σχλουτς!

2007-08-23T10:43:00.000+03:00

Μια μέρα πριν βγω σε άδεια μου’ ρθε ο ουρανός σφοντύλι. Άκουγα τον πάλαι ποτέ αγαπημένο μου φίλο και συνεργάτη από την άλλη άκρη της γραμμής να μου φωνάζει όπως δεν μου έχει φωνάξει ποτέ κανείς κι ένιωθα το αίμα να έχει συγκεντρωθεί στο κεφάλι μου και το υπόλοιπο σώμα να έχει μουδιάσει. Για τις επόμενες 3 ώρες κοιτούσα το ταβάνι. Για τις επόμενες 24 αρνήθηκα κάθε λήψη τροφής. Ο καλός μου μάταια

Μη με ψάχνετε...

2007-08-02T20:03:00.001+03:00

Κάτσε κάτω απ'την ομπρέλα!

2007-07-27T11:21:00.000+03:00

Από μικρή μου κινούσαν την περιέργεια οι ψαγμένες ασθένειες! Μπαμπάς γιατρός βλέπεις και από μικρή μέσα στα ιατρικά βιβλία και τις εγκυκλοπαίδειες, να ψάχνουμε με τον αδερφό μου τα πιο περίεργα ονόματα και να γελάμε αλλά και να αηδιάζουμε γιατί τα περισσότερα άρθρα συνοδεύονταν από φωτογραφίες.Το καλύτερό μας ήταν το εγχειρίδιο Δερματολογίας! Τι σπλάτερ θρίλερ και κόμιξ, εκεί μέσα ήταν το real

Το επετειακόν!

2007-07-18T23:59:00.000+03:00

Γράφω και σβήνω τόση ώρα και μου’χουν σπάσει τα νεύρα!ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΠΟΡΩ ΠΑΛΙ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΚΑΤΙ!!!Θα το πάρω βήμα βήμα και κάπου θα το βρω.Λοιπον,Με λένε blogaki και είμαι καλά.(κάπου το'χω ξαναγράψει αυτό!Jesus!Επαναλαμβάνομαι!Τι κατάντια!!)Χτες κάποιος μου είπε ότι τόσο καιρό που σε ξέρω πρώτη φορά σ’ακούω τόσο χαρούμενη. Ναι, χτες ήμουν πολύ χαρούμενη. Και προχτές. Και πολλές μέρες τώρα.Οκ! Τι γράφει

Pajaritos και Estrella γωνία!

2007-07-16T16:56:00.000+03:00

Βάλτε ήλιο, πολλή ζέστη, πουλιά, μεγάλους δρόμους αλλά και στενά σοκάκια, πανέμορφα κτίρια, μαγευτικά παλάτια, άπειρες εκκλησίες, πολλούς Αμερικάνους και ντόπιους που δεν μιλάνε γρι Αγγλικά, δυο τουριστάκια με σακίδια στην πλάτη να περπατάνε ασταμάτητα και να ανεβοκατεβαίνουν σε τρένα και θα έχετε μια εικόνα για το πώς πέρασα στην Ισπανία τις τελευταίες 10 μέρες.Στη Μαδρίτη γελάσαμε με την

Μετά το Λύκειο τι;;

2007-06-27T15:13:00.000+03:00

«Κάτσε και σκέψου τι θες να κάνεις».Ωραίο ακούγεται αλλά για blogakia σαν εμένα παίζει να είναι και το πιο ακατόρθωτο πράγμα στον κόσμο.Όταν στεναχωριέμαι είναι σαν ένα γκρι σύννεφο να καλύπτει το μυαλό μου και το μόνο που θέλω να κάνω είναι να το ξεφορτωθώ.Δεν ψάχνω λύσεις, προσπαθώ να βρω τρόπο να απωθήσω το πρόβλημα, να σταματήσω να το σκέφτομαι.Και ναι, το ξέρω ότι δεν είναι αυτός ο τρόπος

Say Kuriakos!

2007-06-22T15:09:00.001+03:00

Πριν από λίγο το αγαπημένο μου Pietagi αποβιβάστηκε σε λεωφορείο του ΚΤΕΛ Σαντορίνης και φρόντισε να με ενημερώσει…Πέρσι τον Αύγουστο ήταν που λαχανιασμένες φτάσαμε στην στάση του ΚΤΕΛ. Ο οδηγός και ο εισπράκτορας μας κοίταζαν με μισό μάτι την ώρα που προσπαθούσαμε να φορτώσουμε τα μπαγκάζια μας στο λεωφορείο. «Κάνε πιο κει μαρή» πρέπει να μου είπε η Pieta και το μάτι τους γυάλισε! «Ελληνίδες

Η επιστροφή του Ασώτου...

2007-06-22T11:22:00.000+03:00

Ένας απ’ όλους συνήθως λέει «Θα είμαστε βέβαια μόνο bloggers αλλά αν θες έλα κι εσύ!» και μετά κοιτάζονται μεταξύ τους και σκάνε στα γέλια!«Αυτό είναι κακίίίία» τσιρίζω εγώ και μετά λουφάζω και τους βλέπω να με κοιτάζουν με βλέμμα πονηρό τύπου «Ποιος σου’πε να το κλείσεις; Πάρ’τα τώρα!».Ωραία!Μου λείπει!Το παραδέχομαι!Μου τη δίνουν τα μπρος πίσω. Θα προτιμούσα η απόφασή μου να είναι οριστική αλλά

2007-06-06T23:46:00.000+03:00

Ευχαριστώ για όλα! Θα τριγυρνώ στα λημέρια σας!

Brother in arms

2007-05-29T11:43:00.000+03:00

Χθες το πρωί με ξύπνησαν φωνές από το διπλανό διαμέρισμα.Στριγκλιές, πανικός αλλά για κάποιο λόγο δεν ταράχτηκα γιατί ενδιαμέσως των κραυγών άκουγα πνιχτά γέλια.Το σκηνικό γνωστό. Δυο αδέρφια παίζουν ξύλο.Με τον αδερφό μου με χωρίζουν μόλις 17 μήνες. Όταν γεννήθηκα σταμάτησε να τρώει και έκτοτε του έμεινε κουσούρι κι είναι σαν οδοντογλυφίδα.Στην πορεία ξεπέρασε την φυσιολογική του ζήλια και μ’

Ο Χορός του Κάβουρα!

2007-05-24T10:46:00.000+03:00

Την πατήσαμε. Τα θέματά μου έχουν περιοριστεί στο εξής ένα : Man ahoy!Κι αυτός με φωνάζει blogaki...Αν αρχίσω να γράφω τις υπερβολές που συνοδεύουν τις πρώτες μέρες μιας νέας ιστορίας, θα πρέπεια) να μοιράσω σακουλίτσες στους αγαπητούς αναγνώστες γιατί πόσα γλυκανάλατα μπορούν ν’αντέξουν σ’ένα κείμενο;;καιβ) να προσπαθώ για το υπόλοιπο της ζωής μου να τον πείσω ότι δεν είμαι τόσο βαρεμένη όσο

Ένα τελευταίο;;

2007-05-21T10:43:00.001+03:00

Και μόνο στην ιδέα φρικάρω…Ξεφυσάω, με πιάνει άγχος, τα μάτια μου παίρνουν το κουταβίσιο, παραπονιάρικο βλέμμα τους, και νιώθω μια ανακατωσούρα στο στομάχι.Προσπαθώ να με σκεφτώ υγιή, ν’ ανεβοκατεβαίνω τις σκάλες σαν τον άνεμο, να σκαρφαλώνω τα βουνά σαν το κατσίκι, να τρέχω σαν το ζαρκάδι στις ραχούλες.Κι από την άλλη βλέπω τα χέρια μου κρεμασμένα, τα στόμα μου άδειο και για κάποιο λόγο με

2007-05-16T10:59:00.000+03:00

Black out σου λέει...Δεν το βλέπω για μαύρο, κάτι σε γαλαζάκι φέρνει.Η διάθεσή μου έχει σταθεροποιηθεί σε υψηλά για την εποχή επίπεδα.Γελάω πολύ, βγαίνω πολύ, δουλεύω λίγο.Οι υπαρξιακές μου αναζητήσεις περιορίζονται στο «όχι ρε γαμώτο, τι την ήθελα την τρίτη μπύρα και τώρα κατουριέμαι;» ή στη χειρότερη «Να πάω εκδρομή στη Σύρο ή στην Άνδρο; »Κι έτσι που κάθομαι απροβλημάτιστη, που να’ρθει η

Σειρά μου τώρα!

2007-05-10T14:59:00.000+03:00

(1) Η απόλυτη ευτυχία για σας είναιΝα έχω φίλους, πολλούς και καλούς.(2) Τι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωίΟ φόβος της ανεργίας.(3) Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλιαΤην τελευταία φορά που μπήκα στο gmail chat(4) Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας είναιΗ ευγένεια(5) Το βασικό ελάττωμά σαςΗ αδιαφορία που φτάνει στα όρια της αφασίας(6) Σε ποια λάθη δείχνετε μεγαλύτερη επιείκειαΣτα λάθη των

Ο άντρας, ο βαρύς, ο πρόστυχος...

2007-05-09T11:46:00.000+03:00

Τη διάλεξη την έχασα τελικά χτες, είχαν εξαντληθεί τα εισιτήρια (με φάγαν τα κυκλώματα και η μουρμούρα μερικών μερικών!) αλλά η φιλοσοφική διάθεση μου έμεινε.Μια φιλοσοφική διάθεση που εκφράζεται με μια ελαφρώς αγελαδινή απορία στο μάτι και μια σκέψη που έχει κολλήσει στο μυαλό μου.Μια σκέψη που ωστόσο δυσκολεύομαι κάπως να εκφράσω από δω.Λίγο που δεν είμαι πια τόσο ανώνυμη, λίγο που σπανίως

Η φιλοσοφία στη σκηνή: Σωκράτης

2007-05-08T10:36:00.000+03:00

Πότε:Από 8/5/2007 Εως 8/5/2007 Ώρα 7:00Πού:Μέγαρο Μουσικής Αθηνών - Αίθουσα Νίκος ΣκαλκώταςΒασιλίσσης Σοφίας & ΚόκκαληΑΘΗΝΑ, Κολωνάκι 210-7282333Πόσο:είσοδος ελεύθερη με δελτία προτεραιότητας.Με τον Σωκράτη, το διανοητικό πρόγονο της παγκόσμιας φιλοσοφικής σκέψης, συνεχίζει το Megaron Plus το ταξίδι του στο μαγικό κόσμο της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας, με όχημα τη σειρά από πρωτότυπες

Greek Blogger Camp

2007-05-07T12:17:00.000+03:00

Το πάρτυ πέρασε! Κι εμείς περάσαμε μια χαρά!Κοίτα όμως τι έρχεται! Greek Blogger Camp!!!Ψήνεται κανείς για διημεράκι στην Ίο;;;

Χρόνια Πολλά!!!!!

2007-05-04T10:57:00.000+03:00

Γκρινιάζει τόσο καιρό…"Για μένα δεν έχεις γράψει ποτέ!"Τι να γράψω;; Πως περιγράφει κανείς έναν άνθρωπο που αγαπάει όσο τον εαυτό του χωρίς να καταφύγει σε κλισέ και μελοδραματισμούς;;Άντε, πάμε να δούμε τι θα βγει...Διαφέρουμε πολύ..αυτό είναι το μόνο σίγουρο.Όπου κωλώνω, εκείνη ορμάει.Όπου σιωπώ, ουρλιάζει.Όπου αδιαφορώ, παίρνει ανάποδες.Όπου ξεχαστώ, θα με σκουντήσει.Τις μανίες της δεν τις

Κλειστόν λόγω αυστηρής λογοκρισίας

2007-05-03T11:24:00.000+03:00

Φαντάσου ότι είσαι ένας νέος 25 χρονών που μένεις σε μια χώρα η οποία συστηματικά καταπιέζει την ελευθερία της έκφρασης.Οι περισσότερες ιστοσελίδες με θέμα τα ανθρώπινα δικαιώματα “μπλοκάρονται” από ένα εθνικό φίλτρο και δεν εμφανίζονται ποτέ στην οθόνη σου. Θέλεις να επικοινωνείς με ανθρώπους από όλο τον κόσμο κι έτσι χρησιμοποιείς το PalTalk, ένα chat room που, αν και η έδρα του είναι στη Νέα

Να σου κάνω μια ερώτηση;;

2007-04-30T13:39:00.000+03:00

Μιλούσα τις προάλλες με μια φίλη, ψυχαναλύτρια και προσπαθούσα να της εξηγήσω τι είναι τα blogs.Πέρα από τις κλασσικές ερωτήσεις τύπου «τι γράφεις» και λοιπά, φάνηκε να την ενδιαφέρει ιδιαίτερα το θέμα των ψευδωνύμων.Προφανώς εκείνη βλέπει στα ψευδώνυμα περισσότερα από εμένα. Βλέπει τον τρόπο που επιλέγει ο καθένας από μας να μπει σε μια νέα κοινωνία, όπου κανένας δεν τον ξέρει και πώς μ’ ένα

Θέλω να μιλήσω με τον δικηγόρο μου!

2007-04-26T12:51:00.000+03:00

Το να με τουμπάρει κανείς πρέπει να είναι το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο. Ούτε ομελέτα σε αντικολλητικό τηγάνι τέτοια ευκολία.Δυο λογικά επιχειρήματα, σε συνδυασμό με μπόλικη μουρμούρα και απολαμβάνετε το επιθυμητό αποτέλεσμα.«Εντάξει!» λέω συνήθως απηυδισμένη «φτάνει να σταματήσει αυτή η συζήτηση!!».Δεν φταίνε μόνο οι λιγοστές αντοχές μου έναντι της γκρίνιας.Φταίει η αδυναμία μου να θέσω σε

2007-04-24T12:02:00.000+03:00

Έλαβα που λέτε προχτές το παρακάτω comment:SPREAD THE MESSAGE!ΒΑΛΤΕ ΟΛΟΙ ΤΟ LINK MALPRACTICE (http://fakellaki.blogspot.com/) ΤΗΣ ΑΜΑΛΙΑΣ ΚΑΛΥΒΙΝΟΥ ΣΤΟ BLOG ΣΑΣ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ "ΓΙΑΤΡΟΣ" KAI ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ BANNER. ΕΤΣΙ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΚΑΠΟΙΟΣ ΘΑ ΚΑΝΕΙ GOOGLE SEARCH ΜΕ KEY WORD ΤΗ ΛΕΞΗ AYTH, ΘΑ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ Η ΣΕΛΙΔΑ ΤΗΣ ΑΜΑΛΙΑΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΠΡΩΤΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΘΑ ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ Ο

2007-04-20T12:08:00.001+03:00

Σήμερα είναι μια καλή μέρα! Σήμερα έφυγαν οι δικοί μου από το σπίτι για τις επόμενες 4 μέρες! Σήμερα ακούμε αυτό και γουστάρουμε!!Καλό Σαββατοκύριακο!!!

Wax on..wax off..

2007-04-18T02:17:00.000+03:00

Και γυρνάς σπίτι, μετά τη «Μάχη των Φίλων» (όπου για άλλη μια φορά έχεις εκπλαγεί από το πόσο δυνατά μπορούνε να τσιρίζουν 3 κοπέλες σε μια καφετέρια για το ποια έχει το πιο δίκιο και μετά αποφασίζουν ότι και οι 3 έχουν εξίσου αλλά η κάθε μια μόνη της πιο πολύ και να φεύγουν σφιχταγκαλιασμένες) και έρχεσαι αντιμέτωπος με το τέρας με τα τρία κεφάλια, τις 18 διχαλωτές ουρές και τις γαλάζιες

Somebody save me from my misery!!!!!

2007-04-16T13:40:00.000+03:00

Μερικές φορές με τρομάζω κι εμένα την ίδια. Η άρνησή μου μοιάζει με μικρού παιδιού που κάνει ό,τι βλακεία του έρθει στο κεφάλι με τον πουρέ του φτάνει να μην χρειαστεί να τον φάει.Έτσι κι εγώ. Την έχω και την σέρνω τη ρημάδα την μετάφραση πάνω από 20 μέρες. Την ανοίγω, την κοιτάω καλά καλά, ξεφυσάω, ανοίγω το αρχείο μου, την ξανακοιτάω, βλαστημάω, ανοίγω το blogaki, πόσοι ήρθαν σήμερα, αχά! αυτός

Στον άλλο κόσμο που θα πας...

2007-04-12T11:21:00.000+03:00

Όλιγον τι μακάβριο το σημερινό θέμα αλλά τι να κάνω;; Μου'ρθε!Κηδείες λοιπόν.Δεν έχει χρειαστεί ποτέ να παραστώ σε κηδεία κάποιου νέου ανθρώπου και ελπίζω να μην το ζήσω ποτέ στη ζωή μου.Γενικά πρέπει να έχω πάει συνολικά σε 3-4 κηδείες μεγάλων ανθρώπων, ηλικίας άνω των 80.Από εκεί είχα βγάλει το συμπέρασμα ότι οι μεγάλοι άνθρωποι πάνε στην τελευταία τους κατοικία σχεδόν μόνοι, με λίγους

Ας παίξουμε λοιπόν!

2007-04-10T18:59:00.000+03:00

Ούτε θρησκευτική ευλάβεια, ούτε ανατριχίλα, ούτε καν ζαλάδα από τα λιβάνια. Φέτος, όπως και τα τελευταία χρόνια, η εκκλησία (η μισή ωρίτσα που πηγαίνω δηλαδή πριν τον Επιτάφιο) δεν είχε καμία επίδραση επάνω μου.Το μόνο που έσπαγε την πλήξη μου, εκτός από τον κύριο που έψαλε τους ύμνους αλλά μόνο στις καταλήξεις «ανανναααα πρόσχομεεεεν, ναναααανααναάα ..όμεθααααα» και ούτω καθεξής, ήταν τα

2007-04-10T14:01:00.000+03:00

Ένα μικρό ποστάκι για ευχές!ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ σε όλους!!!!!!Είμαι με άδεια αλλά μη βαράτε, δουλεύω από το σπίτι...

Εγώ σου το'χα πει!

2007-04-04T10:50:00.000+03:00

«Και του Χρόνου να’σαι καλά μανούλα μου να μας ξαναφτιάξεις κουλουράκια!!». Της έδωσα δύο σβουρηχτά φιλιά στα μάγουλα και χλαπάκιασα το τρίτο κατά σειρά κουλούρι. «Μα τι ωραία που τα φτιάχνεις πάντα!!!» της είπα με το στόμα μπουκωμένο.«Αχ…», είπε εκείνη και χαμογέλασε με νόημα. Αυτό καλό δεν ήταν. Οι προτάσεις που ξεκινούν με «αχ» ποτέ δεν έχουν καλή κατάληξη. Πήρα το τέταρτο κουλουράκι μου κι

Εργασία και Χαρά!

2007-04-02T11:16:00.000+03:00

Φανταστείτε το ιδανικό περιβάλλον εργασίας!Πόση ελευθερία και ανεξαρτησία θα θέλατε; Ή μάλλον πόση θα αντέχατε;Θα ήσασταν ικανοί να χειρίζεστε μόνοι σας τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματά σας;Θα μπορούσατε να βιώνετε την πλήρη εργασιακή ελευθερία;Θα θέλατε να έχετε ένα «αφεντικό» που να μην σας λέει τι να κάνετε και πως αλλά να περιμένει αποτελέσματα αλλά και να ζητάει ευθύνες;Θα καταφέρνατε να

2007-03-30T11:52:00.000+03:00

Δεν μπορεί να ξεκολλήσει το μυαλό μου.Ένα παιδί 25 ετών, μες τα αίματα, μαχαιρωμένο και χτυπημένο μέχρι θανάτου.Τι σκέφτονται όταν χτυπάνε; Ποιον χτυπάνε στ’αλήθεια;Τόση βία από πού έρχεται και που κατευθύνεται;Δεν καταλαβαίνω. Θέλω πολύ αλλά δεν τα καταφέρνω.Είναι κρίμα, τόσο κρίμα..

Θες καμιά ανάποδη να ισιώσεις;;

2007-03-28T11:51:00.000+03:00

Ευγένεια: Καλοί τρόποι, συμπεριφορά που δείχνει καλή ανατροφή και σεβασμό στους άλλους.Την έχω την ευγένεια στο αίμα μου. Ακόμα και σε ανθρώπους που αντιπαθώ από την πρώτη στιγμή, φροντίζω να τους φέρομαι με τον τρόπο φιλικό, στην χειρότερο περίπτωση τυπικό. Αυτό που έχω στο μυαλό μου είναι ότι συνήθως οι λόγοι που αντιπαθούμε κάποιον με την πρώτη ματιά είναι επειδή μας θυμίζει κάποιον ή κάτι που

Το εγωιστικό γονίδιο

2007-03-26T12:36:00.000+03:00

Ανάμεσα στους διάφορους αμυντικούς μηχανισμούς που διακρίνει η ψυχολογία, υπάρχει και ένας που λέγεται «διανοητικοποίηση», άλλως intellectualization. Λέμε ότι ο ασθενής «διανοητικοποιεί» όταν φοράει το καπέλο του διανοούμενου και αντί να κάτσει να πει τι τον τρώει, προτιμά να ερμηνεύει τις καταστάσεις που τον προβληματίζουν, ή ακόμα καλύτερα να φιλοσοφεί γενικότερα για την ψυχή του ή για κάποιον

Just to set the record straight

2007-03-21T12:23:00.000+02:00

Αντιλαμβάνομαι ότι πολλές φορές, μέσα από το blogaki, εμφανίζομαι ιδιαίτερα κυκλοθυμική.Μια πάνω, μια κάτω, σαν το τρενάκι του Λούνα Παρκ. Δεν με ευχαριστεί καθόλου σαν πρακτική, ίσα ίσα που με κουράζει ιδιαίτερα.Δυστυχώς για μένα, επηρεάζομαι πιο έντονα απ’ ό,τι θα επιθυμούσα από τα ερεθίσματα που μου δίνουν οι άνθρωποι γύρω μου.Θα προτιμούσα να παραμένω βράχος ψυχραιμίας και αδιαφορίας.Αλλά αν

2007-03-20T15:53:00.000+02:00

Το καβούκι μου είναι πολύ όμορφο. Το’ χω φτιάξει πολύ προσεχτικά.Κομματάκι κομματάκι, το ’χω φέρει στα μέτρα μου.Το’ χω διακοσμήσει με πίνακες που αγαπώ, το’ χω γεμίσει βιβλία που αγαπώ και φωτογραφίες που με κάνουν να γελάω.Μέσα σ’ αυτό είμαι ο εαυτός μου. Μου προσφέρει τη σιγουριά ότι κανείς δεν μπορεί να με στεναχωρήσει.Και δεν με νοιάζει που αντίστοιχα κανείς δεν μπορεί να με κάνει

2007-03-20T12:31:00.000+02:00

Όταν τα πράγματα γίνονται έτσι όπως τα κατάφερα, η μόνη λύση είναι να το ρίξω στη δουλειά.Το πρόβλημα είναι γιατί καταφέρνω πάντα να στεναχωριέμαι..Ας είναι. Συνηθισμένη είμαι.

Μαζευόμαστε σιγά σιγά...!!

2007-03-19T10:59:00.000+02:00

Χωράτε κι άλλοι!! Ελάτε!!!

Letter for you!!

2007-03-16T10:28:00.000+02:00

Αγαπημένοι μου φίλοι,Αποφάσισα να ακολουθήσω τη συμβουλή σας και να κάνω λίγες διακοπές.Βρίσκομαι στα Blogeros Islands!!Εδώ έρχονται οι bloggers με ψυχολογικά προβλήματα αλλά άλλα blogakia σαν εμένα δεν έχει.Όλη μέρα κάθομαι και ψήνομαι στον ήλιο, κάνω μακροβούτια και καπνίζω κάτι περίεργα χόρτα που φυτρώνουν στο νησί και μετά όλο γελάω!!Αλλά οι άλλοι επισκέπτες δεν είναι πολύ χαρούμενοι και δεν

2007-03-15T11:12:00.000+02:00

Τα τελευταία εικοσιτετράωρα, μοιάζω περισσότερο από ποτέ στο μικρό μαύρο πλασματάκι που με αντιπροσωπεύει στην μπλογκόσφαιρα.Το πρόσωπό μου είναι συνεχώς συνοφρυωμένο και με διακατέχει μια ξινίλα απροσδιορίστου προελεύσεως.Αν αρχίσω να μαυρίζω και να κονταίνω, θα σας φωνάξω για βοήθεια.Πάντως, μέχρι να βρω τι μου φταίει, θα απουσιάσω για λίγο.

Αδυναμίες

2007-03-13T10:54:00.000+02:00

Από μικρή είχα την τάση να περισυλλέγω μικρά, και συνήθως χτυπημένα, ζωάκια και να τα πηγαίνω σπίτι μου. Η μαμά μου τραβούσε τα μαλλιά της στα κρυφά αλλά δεν έλεγε τίποτα γιατί ήθελε να μας κάνει φιλόζωους και συμπονετικούς ανθρώπους. Πέρα λοιπόν από τα ζωάκια που είχαμε κατά καιρούς σπίτι μας (σκυλάκια, πουλάκια, κουνέλια κτλ), είχαμε σχεδόν πάντοτε έναν guest star.Η αρχή είχε γίνει μ’ ένα

Ε- Ε- Εκδρομή!!!!

2007-03-10T08:27:00.000+02:00

Η ώρα είναι 7:30 κι έξω από το μαγαζί μόλις πέρασαν καμιά εικοσαριά λυκόπουλα, από τη λέσχη λίγο πιο πάνω. Κουβαλάνε κούτες, κοντάρια και σακίδια. Εκδρομή!!!Σ'αυτή τη λέσχη πήγαινα κι εγώ. Από τα 8 μου μέχρι τα 16, αν θυμάμαι καλά.Με τα προσκόπια πέρασα κάποιες από τις πιο όμορφες στιγμές μου και αναγκαστικά κάποιες από τις πιο δύσκολες.Ο πρώτος μου έρωτας, ο Νίκος, ήταν πρόσκοπος όταν εγώ ήμουν

Παραγγελιά!!

2007-03-08T11:48:00.000+02:00

Παραγγελιά το σημερινό ποστάκι.Ο Υπουργός μας έχωσε να δηλώσουμε τις 7 αγαπημένες μας ταινίες.Από σινεμά, ή μάλλον γενικότερα από τέχνες, δεν γνωρίζω πολλά.Κάτι μ’ αρέσει ή δεν μ’ αρέσει, αλλά δεν μπορώ εύκολα να το δικαιολογήσω.Οπότε με δυο κουβέντες σας λέω γιατί τις παρακάτω ταινίες μπορώ να τις δω άπειρες φορές χωρίς κανένα πρόβλημα!Monty Python and the Holy Grail (1975) Γιατί μάλλον στην

Άντε, αργείς;;;

2007-03-06T19:16:00.000+02:00

Πως λέγεται αυτή η κατάσταση που όλο περιμένεις;Περιμένεις κάτι καλύτερο από τη δουλειά κι όλο αργεί, περιμένεις τον άντρα που δεν έρχεται ή έρχεται κάποιος που εσύ δεν θέλεις, περιμένεις να βρεις το σπίτι των ονείρων σου που τελευταία στιγμή το παίρνει κάποιος άλλος, περιμένεις να γίνει κάτι συνταρακτικό τέλος πάντων.Μια φάση αναμονής δεν προσφέρεται για μεγάλες συγκινήσεις. Δεν είμαι ούτε

Γάμος, αυτός ο άγνωστος...

2007-03-06T12:50:00.000+02:00

«Τι κάνει η κυρία Δ.?», ρωτάω τη μαμά μου.«Καλά!», μου απαντά.«Ο άντρας της;», ξαναρωτώ.«Καλά κι αυτός».«Κι ο γκόμενος; Καλά;»«Πάψε βρε! Καλά είναι κι αυτός…»Όσο ήμουν μικρή, πίστευα ότι όλες οι οικογένειες είναι σαν τη δική μου. Υποδειγματικές.Και μετά άρχισα να μιλάω με τη μαμά μου, βγήκα κι εγώ δειλά δειλά στον κόσμο κι ανακάλυψα το εξής απλό:Η μισή Αθήνα το κάνει με την άλλη μισή, κυρίως τις

Που λέτε..

2007-03-05T10:18:00.000+02:00

...την εμπέδωσα τη συνάντηση κι ο πονοκέφαλος μου έφυγε.Πέρα από το πρώτο σοκ του «ποια είναι αυτή που κάθεται δίπλα στον πατέρα μου;», όλα πήγαν καλά.Αυτό που είδα ήταν ότι είναι μια αξιοπρεπή γυναίκα που αγαπάει πολύ τον πατέρα μου, τον φροντίζει και τον νοιάζεται.Είδα επίσης την υπερπροσπάθεια που έκανε να την συμπαθήσω κι ένιωσα λίγο άσχημα.Σκέφτηκα σε πόσο δύσκολη θέση μπορεί να βρίσκεται

Πάει κι αυτό..

2007-03-03T21:33:00.000+02:00

Και στο πάρτυ πήγα χτες λοιπόν και την καλή (πάτα το ντε!!) του μπαμπά μου γνώρισα πριν από λίγη ώρα.Δεν έχω αποφασίσει ακόμα πως μου φάνηκε, πως αισθάνομαι, πως τη βλέπω την όλη ιστορία.Θα κάτσω να εμπεδώσω λίγο τη συνάντηση και θα επανέλθω.Έχω έναν απίστευτο πονοκέφαλο, ο οποίος οφείλεται σε ψυχολογικά αίτια πιθανότατα. Αυτά τα οικογενειακά βάρη με σκοτώνουν λίγο λίγο...

Λίγη γκρίνια ακόμη....

2007-03-02T14:00:00.000+02:00

Παντρεύτηκε ένας ξάδερφός μου. Από αυτούς τους ξάδερφους που βλέπεις σε γάμους, βαφτίσια και κηδείες.Σήμερα κάνει ένα πάρτυ για το γάμο tου. Καθότι ευγενικό παιδί, κάλεσε εμένα και τον αδερφό μου.Ο αδερφός μου δουλεύει.Κι εγώ δεν έχω με ποιον να πάω...! Και δεν θα ξέρω κανένα εκεί μέσα!!Μόνη μου σαν τη κάμπια μέσα στο κλάμπ;; Πόσο κοινωνική με περνάνε πια;;;Γαμώτη μου!

Τις ορμόνες μου μέσα...

2007-03-01T12:26:00.000+02:00

ορμόνη η [ormóni] O30 : (βιολ.) καθεμιά από τις οργανικές ουσίες που παράγονται από τα ζώα και τα φυτά σε κάποιο τμήμα του οργανισμού τους αλλά επενεργούν σε κάποιο άλλο τμήμα που μπορεί να απέχει από τον τόπο παραγωγής τους: [από το αρχ.ρήμα <ορμώ> ]Γράφει ένας γιατρός:«Η γυναικεία συμπεριφορά έρμαιο των γυναικείων ορμονών.Πολλοί ερευνητές στον τομέα της ψυχολογίας της συμπεριφοράς προσπάθησαν

Ωρε βλακείαααα...!!!!

2007-02-28T11:26:00.000+02:00

«Κάναμε επανάσταση! ΟΖΟΝΟΘΕΡΑΠΕΙΑ κυρίες και κύριοι!! Εμένα ν’ ακούτε που σας αγαπάω!! Ποιος άλλος γιατρός βγαίνει κάθε μέρα στην τηλεόραση να σας πει την αλήθεια;;;»Τον έβλεπα να κρατάει ένα ποτήρι στο χέρι που του’ χε βάλει μέσα ένα ματσούκι και άφριζε το νερό και να ωρύεται μπροστά στην κάμερα….«Εγώ είμαι 60 χρονών (μπέρπ!), έφαγα καλά το μεσημέρι (μπέρπ!), να αφού ρεύομαι κιόλας (μπερπ και

Α ρε μάνα...

2007-02-26T12:58:00.000+02:00

Πέρσι στα γενέθλια μου είχα μαλώσει με τη μητέρα μου γιατί δεν την είχα προσκαλέσει να γιορτάσουμε μαζί. Ο θυμός της ήταν τέτοιος που προκάλεσε μια καταιγιστική αλυσίδα καρμικών αντιδράσεων με αποτέλεσμα κατά την εορταστική μου έξοδο να φάω ένα κινητό στο κεφάλι, να καταλήξω στο νοσοκομείο με 4 ράμματα, να γυρίσω στο σπίτι μου μπανταρισμένη στις 8 το πρωί, να με βρίσει σε τέτοιο σημείο που να

27 and counting!

2007-02-23T10:33:00.000+02:00

Ελάτε να σας κεράσω ένα τρουφάκι για τα γενέθλιά μου!!!Τα έκλεισα τα ρημάδια τα 27 και συνεχίζω ακάθεκτη!Αντιστέκομαι σθεναρά στην κατάθλιψη που με χτυπά κάθε γιορτή και σχόλη. Θα γιορτάσω με τους ανθρώπους που αγαπώ και θα ευχηθώ να είμαι καλά και να μπορώ να αγαπάω ακόμα πιο πολλούς!! Φιλιά σε όλους!!!

Δικό μου λέμε!!!!

2007-02-21T11:58:00.000+02:00

Από μικρή θυμάμαι τη μαμά μου να μας λέει: «Ξεχωρίστε τα ρούχα και τα παιχνίδια που δεν θέλετε, να τα δώσουμε στο ορφανοτροφείο».Κι ενώ μέχρι εκείνη τη στιγμή τα’ χαμε παρατημένα και ξεχασμένα, ξαφνικά, αρνούμασταν να τα παραχωρήσουμε.Η σκέψη ήταν: «Το δικό μου παιχνίδι πρέπει να δώσω;;»Δεν ξέρω πολλά από παιδιά, αλλά μπορώ να πω με σχετική σιγουριά ότι από τις πρώτες λέξεις που μαθαίνουν είναι

The Hitchhiker's Guide to the Galaxy

2007-02-18T16:41:00.000+02:00

Άργησα πολύ αλλά την είδα!ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ταινία!!!!Παραθέτω το εξής απόσπασμα που για μένα ήταν η κορυφαία στιγμή του έργου:Σε κάποιο σημείο στην αρχή ακόμα της ταινίας, κι ενώ όλα δείχνουν ότι οι ήρωές μας πρόκειται να πεθάνουν στο διάστημα, το κινητό ενός εκ των δύο καλεί έναν αριθμό και από αυτό ακριβώς το γεγονός δημιουργούνται στο διάστημα μια φάλαινα και μία γλάστρα με πετούνιες(!!!)The Book: It

2007-02-16T12:45:00.000+02:00

Για τους francophones εδώ.Οι υπόλοιποι από βδομάδα γιατί δεν έχω πολλά κέφια σήμερα.Καλό τριημεράκι παίδες

Μπαγκλαντές

2007-02-15T12:23:00.000+02:00

Τον είδα να πλησιάζει απειλητικά το τζάμι του αυτοκινήτου μου κρατώντας το βρωμερό σφουγγάρι. Το χέρι μου πήγε ασυναίσθητα στο μοχλό του υαλοκαθαριστήρα. Με το που πήγε να ακουμπήσει το τζάμι, κατέβασα το μοχλό. Τινάχτηκε πίσω με έκπληξη και χωρίς να με κοιτάξει πήγε στο πίσω αυτοκίνητο. Κι εγώ τον κοιτούσα από τον καθρέφτη, να προσπαθεί ξανά και ξανά, κάθε φορά με την ίδια κατάληξη. Και μέσα

Give me five!

2007-02-14T11:36:00.000+02:00

Αυτή η ιστορία μου θυμίζει αυτά τα chain letters που έπρεπε να τα αντιγράψουμε 28 φορές και να τα στείλουμε μέσα σε 4,8 ημέρες γιατί αλλιώς δεν θα μας καθόταν άντρας για 22,5 χρόνια και θα βγάζαμε κι ένα σπυρί στη μύτη.Αλλά τέλος πάντων, μου άρεσε η ιδέα σας για 5 χαρακτηριστικά μας (Μεταξύ μας σήμερα καμία όρεξη δεν είχα να μιλήσω για τον άθλιο Αγ. Βαλεντίνο, καθότι ανέραστη τον τελευταίο καιρό

Πίσω και σας έφαγα!!!

2007-02-13T12:37:00.000+02:00

Για κάποιον περίεργο λόγο, που τον εντοπίζω μάλλον στην ανατροφή που μου έδωσε ο πατέρας μου, πορεύομαι στη μάταιη τούτη ζήση με σημαία μου, όχι μια φούστα, αλλά την αυτοσυγκράτηση.Εξηγούμαι: Υστερίες, καβγάδες, φωνές, κλάματα και λοιπές συναισθηματικές εκρήξεις ήταν για μένα δείγματα χαμηλού επιπέδου. Κι επειδή ξέρω ότι τώρα θα πέσετε να με φάτε που ξεστόμισα τέτοια κουβέντα, δηλώνω ευθύς

Tu me cherches?? : )

2007-02-12T16:40:00.000+02:00

Ca fait une semaine que je vois quelqu'un (j’ADORE Extreme Tracker!!!) chercher mon nom et prénom sur Google, presque tous les jours. Et en plus, il vient de Montpellier...Alors...c'est qui??? : ) Tu vas pas parler??Je suis tres curieuse!!!

Putain..on dirait la galerre..

2007-02-12T10:05:00.000+02:00

Ζηλεύω τους ανθρώπους της πίστης. Φαίνονται κυρίαρχοι των παθών τους, επιδεικνύουν αξιοθαύμαστη αυτοκυριαρχία.Πριν από κάποια χρόνια, η αυτοκυριαρχία ξεγλίστρησε από τα χέρια μου και παρασύρθηκα από μια άγνωστη όρμη. Κι άξαφνα, βούλιαξα ανήμπορη σε κινούμενη άμμο. Ένιωσα παράλυτη. Αδύναμη. Άλλος αποφάσιζε για μένα. Δεν ήταν έρωτας, ήταν αρρώστια.Στο τέλος της ημέρας, στάθηκα αντιμέτωπη με τον

Blogaki report..

2007-02-07T16:41:00.000+02:00

Αδειούμαι με τρέλλα αλλά για κάποιο περίεργο λόγο τρέχω σαν το Βέγγο για να τελειώσω όλες τις υπόλοιπες δουλειές μου.Έχει γίνει ο κακός χαμός, η pietoula βαράει απανωτά εγκεφαλικά γιατί μόνο ξύλο δεν έχουμε παίξει ακόμα.. :) Μεσογειακοί τύποι...τι να πεις..Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες, έχετε δίκιο όσοι λέτε ότι δεν υπάρχει φιλία μεταξύ γυναίκα και άντρα και χαίρομαι που δεν χρειάστηκε να γράψω

2007-02-06T12:57:00.000+02:00

«Σ’αγαπάω αλλά…»Στέκει λογικά μια τέτοια πρόταση;Έχει έρθει και αισθάνομαι ηλίθια.Κάθομαι και τον κοιτάζω από μακριά. Δεν θέλω να τον πλησιάσω.Τον αγαπάω σα φίλο, τον μισώ σαν άντρα.Ούτε αυτό στέκει.Κάνουν οι φίλοι έρωτα, προδίδουν, πληγώνουν;Θα ήθελα να ήταν δυνατό και ξεκάθαρο το συναίσθημά μου.Ήταν ποτέ;Θα ήθελα να μοιραζόμουν τη χαρά τους.Δεν μπορώ, δεν με αφήνω.Είναι κρίμα.Σαν αυτά που

Το αυτό..

2007-02-04T14:16:00.001+02:00

"Μπες στο κέντρο και πες το όνομά σου..."Τους κοίταξα με τρόμο." Έλα! Μη φοβάσαι, το κάναν όλοι!"Συνειδητοποίησα το λάθος μου...Θα μπορούσα να είμαι η Ζήνα, έστω η Γκαμπριέλα, η πιστή της φίλη...Θα μπορούσα να είμαι η Αμαζόνα, η Belite (η αγαπημένη του Κόναν, αδιάβαστοι φίλοι μου!!), έστω η Ανώνυμη. Κάτι ηρωικό, κάτι θηλυκό.Η! Όχι Το...Πως να το πεις μπροστά σε όλους αυτούς τους άγνωστους

2007-02-02T11:35:00.000+02:00

Πώς να τον χωρέσω σ’ ένα κείμενο;Ένα ρεμάλι από τα λίγα, με ζωή άναρχη.Ένας άνθρωπος που έφυγε από τη χώρα του για να βρει κάτι καλύτερο στην μαμά-Γαλλία και βρέθηκε στα σκατά.Ένας άντρας που τις ήθελε όλες και καμία.Ένα παιδί που μαζί του παίξαμε, χορέψαμε και γελάσαμε μέχρι δακρύων.Ένας εραστής που μ’ έκανε να ουρλιάξω και να κλάψω όσο λίγοι.Ένας Αλγερινός αδερφός που απέκτησα στα 22 μου και θα

2007-02-01T09:57:00.000+02:00

Σφίξιμο τέλος.Πήγα να μου κάνω έκπληξη και έφαγα πόρτα.Κατάφορη αδικία πλήττει την blogo-ύπαρξή μου.Μου πήραν το σπίτι των ονείρων μου μέσα από τα ίδια μου τα χέρια.Και μην ακούσω κανέναν να λέει αηδίες για "εμπόδια" και "τι καλά που υπάρχουν κι αυτά" γιατί του κόβω την καλημέρα.Θα το πιω κι αυτό το πικρό ποτήριον.Αν είν' η μοίρα μου σακατεμένη....

Relativiser...

2007-01-31T19:38:00.000+02:00

Έπρεπε να το είχα φανταστεί ότι έτσι θα πήγαιναν τα πράγματα.Άργησα πολύ να περπατήσω. Κάθε μου βήμα το ζύγιαζα πολύ πριν το κάνω. Και προτιμούσα να πηγαίνω με τον κώλο παρά να φάω τα μούτρα μου.Άργησα πολύ και να μιλήσω. Αλλά όταν το έκανα τα είπα όλα. «Νερό παρακαλώ», και με τα ρ μου και με τους τρόπους μου.Αργώ πολύ να προχωρήσω, να πάρω αποφάσεις. Όλο κοιτάζω πίσω μη τυχόν κι αφήνω κάτι που

2007-01-31T14:25:00.000+02:00

ΘΕΛΩ ΝΑ ΒΓΕΙ Η ΕΥΧΗ ΜΟΥ ΤΩΡΑ!Μόνο αυτή την ευκαιρία ζητάω, τίποτις άλλο!

Περί κακίας...

2007-01-30T12:21:00.000+02:00

Έλεγε ο καλός μας ο Σωκράτης :«Ουδείς εκών κακός» δηλαδή κανείς δεν είναι από τη φύση του κακός, αλλά από άγνοια ή αδυναμία διάκρισης του καλού και του κακού μπορεί να παρασυρθεί στο κακό.Ένα παιδάκι που έχει τραβήξει τα πάνδεινα μέσα σε μια οικογένεια όπου δεν υπάρχει αγάπη, σεβασμός, ειλικρίνεια και όλα τα καλά, πιθανότατα δεν έχει μάθει να ξεχωρίζει το καλό και το κακό. Ένα παιδάκι που έχει

To know us better..

2007-01-29T11:09:00.000+02:00

- Ρε συ, που είναι το ραντεβού;- Έξω από το ΝΕΟΝ.- Είναι μια ΤΕΡΑΣΤΙΑ παρέα εδω! Σίγουρα είναι αυτοί;- Ναι ρε παιδί μου, πήγαινε κι έρχομαι!"Πφφφ..Υπερβολές του theo", σκέφτηκα! "Πόσο τεράστια μπορεί να είναι μια παρέα 6 ατόμων;;"Think twice… Οι φίλτατες Julia και Debby είχαν καλέσει από καμιά δεκαπενταριά άτομα έκαστη (έτσι! για να μάθετε να μην εμπιστεύεστε γυναίκες με ξενικά ονόματα!!)Και

Του διαβόλου πράγματα!!!!

2007-01-26T11:32:00.000+02:00

«Να δεις κουκλίτσα μου που σε λίγο καιρό θα έχουν όλοι κινητό και θα μπορούμε να μιλάμε στα διαλείμματα του σχολείου σου!!!»«Σιγά βρε μπαμπά! Αυτό θα γίνει σε πολλά χρόνια, θα το έχω τελειώσει το σχολείο και θα πηγαίνουν και τα δικά μου παιδιά!!!»Ο μπαμπάς μου έπεσε έξω κατά μόλις ένα εξάμηνο. Το πρώτο μου κινητό το πήρα στα χέρια μου με το που ξεκίνησα τη σχολή.Και το κράτησα για περίπου 2

Η ώρα της κρίσης...

2007-01-25T11:19:00.000+02:00

"Στην εποχή του μεταμοντερνισμού, όπου δεν υπάρχουν στιβαρές δομές και καλούπια που να υπαγορεύουν μοντέλα ηθικής και συμπεριφορών και ο εκάστοτε προβληματισμός αντιμετωπίζεται περιστασιακά, κάθε προσωπική ηθική πρέπει να γίνεται σεβαστή αρκεί κανείς να παραμένει συνεπής στις πράξεις και τις αρχές του." Τι καταλάβατε από αυτό;;Ας γίνω πιο σαφής. Όλοι μας κουβαλάμε ένα εσωτερικό δίκτυο αρχών και

Πάρ'το αλλιώς...

2007-01-24T12:59:00.000+02:00

Η πραγματικότητα με ξεπέρασε άλλη μια φορά. Ένα τηλέφωνο χρειάστηκε όλο κι όλο για να μείνω με βλέμμα απορίας και ένα ερωτηματικό να αναβοσβήνει πάνω από το κεφάλι μου για όλη την υπόλοιπη ημέρα…Για να μην γίνω τελείως ρεζίλι μπαίνοντας σε λεπτομέρειες που σοκάρουν, θα αρκεστώ να δηλώσω το εξής:Τι ατομάρες είναι οι άντρες;;;; Δεν καταλαβαίνω τίποτις…Καλά έκανα και το έκλεισα πάλι το μαγαζί!

Earth calling...

2007-01-23T13:49:00.000+02:00

Διάβαζα το κείμενο της pieta. Η αλήθεια είναι ότι τις περισσότερες φορές που έχει χρειαστεί να βάλει το καπέλο του Ντ’Αρντανιάν και να τραβήξει το σπαθί της είναι για να ξελασπώσει εμένα. Αλλά όχι γιατί όλο το μαγαζί μου την πέφτει…Είπαμε, μισό μέτρο blogaki μη θέλουμε και πολλά! Η αλήθεια είναι ότι έχω κακομάθει. Μου είναι πολύ πιο εύκολο να της πω «Διώξ’τον» παρά να τον αντιμετωπίσω. Και μετά

Bye Bye..

2007-01-23T11:12:00.000+02:00

Και πάνω που είπα να αλυφρύνω πάλι τη διάθεση και να γράψω κανένα κειμενάκι χαρούμενο να έρθουμε πάλι στο τσακίρ κέφι, μαθαίνω ότι ο αγαπητός μας gelial το κλείνει το μαγαζί του…Τι να κάτσω να γράψω;;Ξενέρωσα.

2007-01-22T10:52:00.000+02:00

Σαββατοκύριακο αποκαθήλωσης της οικογένειας.Ένας χωρισμός που έγινε πριν από 10 χρόνια και μας επηρεάζει ακόμα.4 μονάδες που ήταν κάποτε οικογένεια και τώρα πια δεν το θυμούνται.Μια πικρή κουβέντα από τον αδερφό μου αρκεί για να νιώσεις όλο τον πόνο από την αρχή.Τον αδερφό μου που με κοιτάζει και νιώθω την αποδοκιμασία του.Επειδή είμαι η χαϊδεμένη.Επειδή εμένα πήρε μαζί της όταν έφυγε.Της έχει

The beautiful people!!

2007-01-19T12:10:00.000+02:00

Υπάρχουν κάποια πλάσματα ευλογημένα από το Θεό.. (Εντοπίζω λογικό σφάλμα στην παραπάνω πρόταση, αλλά αφήνω στην άκρη τις αθεϊστικές μου αντιλήψεις γιατί δεν βοηθούν στην αφήγηση..). Πλάσματα που τα βλέπεις και όλα τα άλλα γύρω τους εξαφανίζονται. Όμορφα.Είδα δυο τέτοια πλάσματα χτες. Δυο κοριτσάκια, το πολύ 16 χρονών, όμορφα σαν άγγελοι, με πρόσωπα λες και ζωγραφισμένα από καλλιτέχνες της

Ο θαυμαστός κόσμος των κοριτσιών...

2007-01-17T14:05:00.000+02:00

Παράπονο το έχουν και οι δυο τους. Ποτέ μα ποτέ δεν κάνω τη σωστή ερώτηση. Όσο κι αν είναι έτοιμη, στρωμένη η συζήτηση και το λαβράκι σου κλείνει το μάτι φωνάζοντας «φτου και βγαίνω», κάποια βλακεία θα πω και θα χαθεί η ροή της κουβέντας. Για παράδειγμα, σου λέει η μια κολλητή με βλέμμα όλο νόημα: «Θα πάω εκεί το Σάββατο το βράδυ!» και περιμένει την λογική ερώτηση «Με ποιον θα πας;». Αμ δε! Η

Οι δύσκολες αποφάσεις-Part II

2007-01-16T15:52:00.000+02:00

Ξεκίνησε την πρότασή της λέγοντας: «Αυτό που έζησα ήταν το πιο φριχτό πράγμα που μπορεί να ζήσει κάποιος». Κοιτώντας την, άθελά μου γέλασα ειρωνικά. Πάντα πίστευα ότι οι μεγάλοι άνθρωποι έχουν την τάση να υπερβάλουν και να μεγαλοποιούν τις εμπειρίες τους, σαν τους κυνηγούς.Ήταν γύρω στα 62-63, πάντοτε όμως περιποιημένη. Ερχόταν στο μάθημα λίγο νωρίτερα, και έπιανε το θρανίο δίπλα στο παράθυρο,

Πρόγραμμα Επιμόρφωσης Ενηλίκων Κολλεγίου Αθηνών

2007-01-15T16:29:00.000+02:00

Τώρα που το θυμήθηκα, να σας ενημερώσω ότι σήμερα ξεκινούν οι εγγραφές για τα μαθήματα του Β’ Εξαμήνου του Προγράμματος Επιμόρφωσης Ενηλίκων του Κολλεγίου Αθηνών.Εξαιρετικό επίπεδο, τομείς που καλύπτουν κάθε ενδιαφέρον (ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ, ΞΕΝΕΣ ΓΛΩΣΣΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ, ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ, ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΙ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΣ) και λογικό κόστος.Για

Seriously pissed off!!!!

2007-01-12T12:34:00.000+02:00

"Να πάει στο διάολο!! Ναι!! Τα’χω πάρει στο κρανίο!! Εεεε…Ναι! Να τον πιάσω και να του κοπανήσω το κεφάλι στον τοίχο!!Μμμμ…Και να του καεί το βίντεο!!!» Πόσες λέξεις είναι αυτό; 1,2,3 μμμμ… φτάνουν 30; Τόσες δεν εμφανίζονται στην παραγραφούλα του RSS;; Κάτσε να βρίσω λίγο ακόμα… «Άμα τον πετύχω τον κερατά, θα του κάνω τα μούτρα κιμά!!!» Γιαχ!! Τι το’ θελα τώρα αυτό πρωινιάτικα; Τέλος πάντων

Αγωνία..αγωνία...

2007-01-11T10:56:00.000+02:00

Σήμερα λέω, έτσι για αλλαγή να δουλέψω λίγο.Έχω αφήσει άπειρες εκκρεμότητες που σε λίγο θα με πνίξουν..Να δηλώσω απλά ότι μ'εχει πιάσει ένα κάποιο άγχος γιατί σήμερα το απόγευμα θα γνωρίσω από κοντά 2 φίλους-bloggers..Θα τους συμπαθήσω; Θα με συμπαθήσουν; Ουφ! Ήταν καλή ιδέα τώρα αυτή;Τέλος πάντων, κάποια στιγμή θα γινόταν κι αυτό, οπότε αφού το κανονίσαμε, ας πάμε να δούμε τι θα βγει.Wish us

Στα ίχνη των Ίνκας!

2007-01-10T14:31:00.000+02:00

Το αφιέρωμα στο ψέμα αναβάλλεται.Ο «daddy-blogaki» επέστρεψε από τη Λατινική Αμερική και εγώ έχω πάθει υπερφόρτιση από τις νέες πληροφορίες!Συναντηθήκαμε χτες το απόγευμα. Εφόσον βγήκε στη σύνταξη, επέστρεψε το εταιρικό αυτοκίνητο και πλέον η οδηγός είμαι εγώ. Πήγα και τον παρέλαβα λοιπόν και κάτσαμε για καφεδάκι.Ο μπαμπάς μου που λέτε πήγε ένα εορταστικό ταξίδι 17 ημέρων σε Χιλή, Περού και

Η ψεύτρα

2007-01-09T13:28:00.000+02:00

Και μετά το, ακατάλληλο για ανηλίκους, χθεσινό μας ποστ, ας περάσουμε σε πιο ανάλαφρα θέματα…Η ιστορία που θα σας διηγηθώ είναι πέρα για πέρα αληθινή!Ο αδερφός μου στο λύκειο τα είχε φτιάξει με μια κοπέλα πανέμορφη, κουκλίτσα σκέτη, αφού το συζητάγαμε με τη μητέρα μου πώς του είχε κάτσει τέτοιο πλάσμα του δικού μας! Και γλυκιά και ευγενέστατη…Ξύναμε το κεφάλι μας με απορία όλη η οικογένεια…Βρε τι

Ο ακατανόμαστος...

2007-01-08T17:51:00.000+02:00

Χτες είδα στον ύπνο μου τον τρισκατάρατο…Ναι, το ξέρω ότι σας έχω κουράσει με τα post που ξεκινάνε «χτες είδα στον ύπνο μου…» αλλά αν συνέβαινε κάτι αξιοπρόσεχτο στην πρωινή μου ζωή, να είστε σίγουροι ότι θα ήσασταν οι πρώτοι που θα το μαθαίνατε. Ο τρισκατάρατος που λέτε, γνωστός επίσης και ως «ακατανόμαστος», είναι ένας πρώην. Αλλά πρώην από αυτούς που καλύτερα να μην τους είχες γνωρίσει ποτέ.Με

Το εκρού του νεκρού...

2007-01-05T11:00:00.000+02:00

Δεν είμαι πρωινός τύπος. Αδυνατώ να καταλάβω τους ανθρώπους που ξυπνάνε με κέφια και κελαηδάνε. Όταν ξυπνάω, ό,τι ώρα κι αν είναι, θέλω τουλάχιστον 45 λεπτά για να στανιάρω. Δεν μ’ αρέσει να μιλάω και δεν μπορώ ν’ ακούω άλλους να μιλάνε, ούτε να ρουφάνε τον καφέ τους, ούτε να μασουλάνε φρυγανιές. Αυτό τις εργάσιμες μέρες. Τα Σαββατοκύριακα είμαι πιο φιλική προς το περιβάλλον, μπορεί δηλαδή να

Imagine all the bloggers..

2007-01-04T13:27:00.000+02:00

Απόψε είδα στον ύπνο μου τον Μίμη Ανδρουλάκη…Χωρίς μουστάκι…Στην παρουσίαση του καινούργιου του βιβλίου λέει, που ήταν ποιητική συλλογή. Και πήγα και του μίλησα και του είπα «Γεια σας κύριε Ανδρουλάκη! Είμαι το blogaki, λέγομαι «…» και χαίρομαι πολύ που σας γνωρίζω από κοντά!!» (γιατί λέει είχαμε επικοινωνία στο blog του και με ήξερε). Και πολύ χάρηκε που με είδε και κάτσαμε και τα λέγαμε. Μετά

Why blog (aki)?

2007-01-02T21:20:00.000+02:00

Η οικογενειακή επιχείρηση χρειάστηκε για πρώτη φορά τη βοήθεια μου. Αρρώστησε ένα από τα παιδιά που κρατάνε το μαγαζί και βρέθηκα εγώ "που ξέρω από υπολογιστές" (μπορώ δηλαδή να καταλάβω τι θα πει διπλό κλικ, σε αντίθεση με τη μητέρα μου και τον άντρα της, αλλά ας μην τα θέλουμε κι όλα! Αυτοί έβαλαν το κεφάλαιο!) να ξελασπώσω την κατάσταση. Μόλις σχόλασα λοιπόν από το Μαρούσι, ήρθα κατευθείαν,

Ένα δευτερόλεπτο

2007-01-02T12:31:00.000+02:00

«Ένα δευτερόλεπτο σιωπής. Αυτό το δευτερόλεπτο αρκεί για να καταλάβεις την ψυχή σου. Ποιος είσαι, από πού έρχεσαι και που πας. Αρκεί να βγάλεις τα πάντα από το μυαλό σου, να κάνεις τις φωνές να σωπάσουν, να αφουγκραστείς το είναι σου.»Αυτό απεφάνθη με στόμφο ο φίλος μου ο Πάρις την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, πηγαίνοντας στο γιορτινό τραπέζι που μας είχαν καλέσει. Η συζήτηση είχε ξεκινήσει από το

Αγαπημένε μου φίλε...

2006-12-29T13:58:00.000+02:00

Αθήνα, 29/12/06Αγαπημένε μου Κ.!!!Είπα να σου στείλω δυο κουβέντες μιας και δεν μπόρεσα να σου μιλήσω τις προάλλες που με πήρες. Ήμουν σινεμά με την φίλη μας την Ε.. Επέστρεψε πριν από λίγες μέρες από την μακρινή Χιλή και βρεθήκαμε για να πούμε τα νέα μας! Τα δικά της δηλαδή γιατί εγώ δεν έχω!!Ευτυχώς που υπάρχει και το ρητό “no news, good news”…Δεν παραπονιέμαι όμως. Από υγεία πάω καλά, η

Don't cry girl... Gamble!

2006-12-27T14:53:00.000+02:00

Όταν στο πάρτυ που περιμένεις εναγωνίως τις τελευταίες ημέρες, σου την πέφτει μόνο ένας 22χρονος, τότε έχεις κάθε δικαίωμα να βιώσεις την «Κατάθλιψη των γιορτών»!Δεν θέλω να μιλήσω για το φαινόμενο «άντρες σε πάρτυ». Αυτό το θέμα με ξεπερνάει. Κοιτάζουν, χαμογελάνε, έρχονται από δίπλα, σου λένε μια βλακεία, κι αν τύχει και δεν πέσεις ξερή από τον πολύ ενθουσιασμό, παίρνουν το ποτάκι τους και