Τρίτη, Ιανουαρίου 09, 2007

Η ψεύτρα

Και μετά το, ακατάλληλο για ανηλίκους, χθεσινό μας ποστ, ας περάσουμε σε πιο ανάλαφρα θέματα…
Η ιστορία που θα σας διηγηθώ είναι πέρα για πέρα αληθινή!
Ο αδερφός μου στο λύκειο τα είχε φτιάξει με μια κοπέλα πανέμορφη, κουκλίτσα σκέτη, αφού το συζητάγαμε με τη μητέρα μου πώς του είχε κάτσει τέτοιο πλάσμα του δικού μας! Και γλυκιά και ευγενέστατη…Ξύναμε το κεφάλι μας με απορία όλη η οικογένεια…Βρε τι κουσούρι να΄χει, βρε τι του λείπει του κοριτσιού και τέτοια! Κι όχι γιατί ο αδερφός μου είναι άσχημος, αλλά τότε πέρναγε (και μαζί του κι εγώ) την metal φάση της ζωής του και ήταν σαν κινητή τριχόμπαλα, μαλλιά δυο μέτρα, μούσια, αλυσίδες, μαυρίλα από πάνω μέχρι κάτω (έτσι κι εγώ, χωρίς τα μούσια) Είχαν αρχίσει οι γονείς μου να φουσκώνουν από περηφάνεια «Καλά ο γιος μας! Και γαμώ τα παιδιά! Κοίτα τι κορίτσαρο χτύπησε!»
Όλα καλά πήγαιναν λοιπόν μέχρι που άρχισε ο αδερφός μου να μας αμολάει κάτι ιστορίες που μας έκαναν να σαστίσουμε λίγο…

Η Χριστίνα που λέτε (φανταστικό το όνομα) ήταν πλάσμα με ιδιαίτερα έντονη καθημερινότητα. Κάθε φορά που τη συναντούσες, είχε να σου διηγηθεί και μια απίστευτη ιστορία που της είχε συμβεί. Το αποκορύφωμα ήταν η εξής διήγηση:
«Μωρό μου δεν θα το πιστέψεις. Ήμουν στη στάση και περίμενα το τρόλεϊ για να έρθω να σε βρω. Με πλησίασε ένα πρεζάκι και μου ζήτησε λεφτά. Δεν είχα να του δώσω κι άρχισε να χτυπιέται, σα να έπαθε κρίση. Τότε, επειδή νόμιζα ότι θα πεθάνει, όρμησα στο φαρμακείο που βρισκόταν δίπλα στη στάση, το έσπασα, βρήκα μεθαδόνη, και του χτύπησα την ένεση!»
Ο αδερφός μου, χτυπημένος από έρωτα, καθόταν και κοκορευόταν για τα κατορθώματα της καλής του που σε κάθε περίπτωση μεταμορφωνόταν σε Super Woman και κατατρόπωνε τσαντάκηδες, κλέφτες, εν δυνάμει βιαστές και έσωζε τον φτωχό πλην τίμιο λαουτζίκο. Χαμογελούσαμε κι εμείς με συγκαταβατικότητα στον κακόμοιρο τον αδερφό που λίγο η γλύκα της Χριστίνας, λίγο το headbanging με μουσική υπόκρουση Helloween (εκεί δίπλα του χτυπιόμουν κι εγώ ρυθμικά) , είχε γίνει σούπα ο εγκέφαλός του.

Ο κόσμος είναι μικρός ωστόσο και ένας φίλος φίλης είχε υπάρξει και αυτός γκόμενος της καλής μας Χριστίνας.
«Έξι μήνες με είχε φλομώσει στο ψέμα. Η κοπέλα είναι μυθομανής!»
Σώπα καλέ!

Τέλος πάντων, το lovestory τους δεν κράτησε πολύ. Εκείνη ζούσε στη σφαίρα του φανταστικού και ο αδερφός μου άρχισε να νιώθει μοναξιά στην πεζή πραγματικότητα.

Επειδή τώρα έχω πολλή δουλειά (κι αν συνεχίσω έτσι σε λίγο καιρό δεν θα έχω καθόλου), στο επόμενό μας post θα μελετήσουμε τις αιτίες που μας οδηγούν στο ψέμα καθώς και το φαινόμενο των παθολογικών ψευτών.
Έχω κάνει τη σχετική έρευνα, don't worry!

buzz it!

12 σχόλια:

pietà είπε...

Τι είναι ψέμα;;;;;;; Όλο δύσκολες λέξεις χρησιμοποιείς blogaki...
:-))

Georgia είπε...

Mμμμμ.... Πολύ ενδιαφέρον το βρίσκω! Αναμένω τα αποτελέσματα της έρευνάς σου!!

julia είπε...

Ααααα πολυ φιλοσοφημενη και ψαγμενη σε κοβω....τσ τσ τσ μετα το ξύλο το έρηξες στις έρευνες έτσι???

Spyros είπε...

Alo! Elpizw sto symperasma sou na katalhgeis oti to psema gia enan einai h alitheia gia kapoion allon...

Blogaki είπε...

@pieta
Αυτά που μου λες κάθε μέρα pietoula!!!;p
@georgia
έχω πολύ υλικό!! Να δω πότε θα βρω χρόνο να το σουλουπώσω!!
@julia
Εκτός από σάκος του μποξ, είμαι και διανοούμενη η άτιμη!
@spyros
Βολικό ως συμπέρασμα..αλλά αν σκεφτείς ότι δεν έχω γράψει ακόμα τον πρόλογο, δεν μπορώ να προεξοφλήσω τίποτα ως συμπέρασμα!

mikroasteios είπε...

Το τηλεφωνο αυτης της Χριστίνας Παρακαλώ

Διαιρέτης είπε...

Βασικά ρε παιδί μου όταν δεν την πολυπαλεύεις με την πραγματικότητα, εφευρίσκεις ιστορίες τις οποίες δεν έχεις κανένα νόημα να πιστέψεις, προκειμένουν πείσεις τον άλλο πως η πραγματικότητά σου είναι το λιγότερο ΞΕΝΕΡΩΤΗ, για να μην πω τίποτα πιο απαισιόδοξο.
Καιρός είναι να μου πεις πως δεν έχεις πεί ποτέ ψέμα.
Όλοι λένε κια όλους τους ενοχλεί να τους λένε.
Εκεί εστιάζεται η φάση πιστεύω.

Μια και το ανέφερες, τα είχα κάποτε με μια στρουθοκάμηλο, που μου έλεγε πως είναι στους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα. Δεν την πίστεψα βέβαια, γιατί όταν είχα πάει να γωρίσω τους γονείς της, το μόνο που είδα στο σπίτι της ήταν κάτι βιβλία Λογιστικής...

Blogaki είπε...

@mikroasteios
Εσύ μη δεις προβληματική γυναίκα! Κατευθείαν να τρέξεις!!!
@Διαιρέτης
Είναι άλλο να λες ένα ψέμα για να δώσεις λίγο ενδιαφέρον σε μια ιστορία ή να κάνεις κάποιον να γελάσει κι άλλο να παρουσιάζεις συμπτώματα παθολογικού ψεύτη όπως η κοπέλα της ιστορίας.
Όσο για τους Γιατρούς χωρίς Σύνορα, δεν χρειάζεται να είσαι γιατρός για να συμμετέχεις κι αυτό το ξέρω στα σίγουρα, γιατί χρησιμοποιούν και Διοικητικό προσωπικό.

gelial είπε...

νομίζω ότι ο αδερφός σου τα είχε με μια φίλη μου χα χα χα
φιδέμπορας κανονικός :) :)
(όπου φιδέμπορας=ψεύτης στην ωρολογία του φανταρικού)

snikolas είπε...

Hahahahahaha έχω γνωρίσει και εγώ τέτοια άτομα αλλά μέχρι τώρα όλοι τους ήταν άντρες! Τουλάχιστο για τον έναν (που γνωρίζω και καλύτερα) πέρασε μια πάρα πολύ δύσκολη παιδική ηλικία. Ίσος αυτό να παίζει κάποιο ρόλο. Δεν γνωρίζω δεν είμαι ψυχολόγος.

Ps. Ο brother πρέπει να πέρασε “φανταστικά” εκείνη την εποχή! :p

demonia είπε...

Α,τι καλά!Αυτή τη φάση μέταλ περνάω εγώ τα τελευταία 3 χρόνια!Το τηλέφωνο του αδερφού σου...

Blogaki είπε...

@gelial
Είμαστε περικυκλωμένοι από φιδέμπορες Σωτήρηδες!!!
@snikolas
Όντως!! Παραμυθένια εποχή!!
@demonia
Sorry...τον έχουμε καπαρωμένο τα τελευταία 7 (!!!) χρόνια! Πως είμαι εγώ και οι σταθερές μου σχέσεις;; Ε! Καμία σχέση!!